Mariaviering Deurle

Bartel maakte een fotoverslag van die vrijdagavond in mei:

Het is nog heel rustig in het pittoreske dorpje Deurle. We vinden heel vlot een parkeerplaats en begeven ons naar de kerk waar de Mariaviering dit jaar zal doorgaan. Daar treffen we voor het altaar op een sokkel het mooie beeld van Maria aan. Ze draagt het kindje Jezus in haar armen. Het samenzijn rond dit beeld brengt ons meteen in een andere wereld, een wereld vol ‘rust en vree.’ We worden er stil van.

‘Na al die jaren heeft Maria nog veel aanbidders. Wat heeft ze dan toch gedaan dat mensen haar blijven zoeken, in stille aanroeping, op zovele plaatsen?’ vraagt onze pastor Sanne zich bij het begin van de viering af. ‘Het is eenvoudig: Ze gaf Hem aan ons!’ ‘En hoe deed ze dat?’ ‘Als jonge vrouw: eenvoud in gebed en in geloof, uitziend naar Gods plan. Als sterke vrouw: met een onvoorwaardelijk “Ja”. Als krachtige vrouw: zelfs na zijn dood en verrijzenis mensen samenbrengend, gemeenschap doen vormen rond Zijn Levend Woord. Als jodin in hart en nieren: gevoelig voor de boodschap van haar Zoon want groot geworden met de Schrift, was ze begerig naar elk woord dat Jezus sprak. Als eenvoudige vrouw uit het volk: opgegroeid in een simpel dorp, levend op straat en bij de bron, en daarom zo solidair met de kleinen en de armen. Als mens. Zo werd Maria “troost zonder woorden.” ‘

Zolang Jezus’ Geest zichtbaar blijft in de kerk, zolang zal ook zijn moeder onopvallend bij ons zijn, ‘simpel, zuiver en zoet’, en zo klinkt het in het lied: ‘’t Klinkt zo zacht mij in d’oren, het blijde wees gegroet. Simpel, zuiver en zoet, als lied der eng’len koren. Ave Maria! Ave Maria! O kon ik door mijn zingen Uw moederhart doordringen. Ave Maria, Maria’

Maria, een goddelijke vrouw. We horen haar verhaal vanaf het moment dat de engel Gabriël haar de blijde boodschap brengt. Het bezoek aan haar nicht Elisabeth. De geboorte van Jezus. Maria en Jozef die Jezus in de tempel opdragen … Bij het aanbrengen van een brandende kaars tot bij het Mariabeeld bidden we al zingend een ‘Wees gegroet’

We luisteren naar het evangelie van de bruiloft te Kana in Galilea waarbij de moeder van Jezus aanwezig was.

Het doet goed om de viering al zingend af te sluiten met: ‘Liefde gaf U duizend namen, groot en edel, schoon en zoet maar geen een die ’t hart der Vlamen even hoog verblijden doet als de naam o Moeder maagd die Gij ons landje draagt schoner klinkt hij dan al d’anderen: Onze Lieve Vrouw van Vlaand’ren … ‘

Het is buiten nog steeds droog en we worden allen uitgenodigd om nog even naar de kleine grot te gaan. We zien heel wat blije gezichten.

Samen zingen we nogmaals het lied van ‘Lieve Vrouwke, ik kom niet om te bidden, niet om te spreken, niet om te zingen, maar om een poos bij U te zijn. Ik denk dan aan de grote vreugde dat ‘k U moeder noemen mag!’

Wat een mooi slot van een intieme Mariaviering. Tot volgend jaar!

Dank aan Bartel voor dit verslag en aan Bartel, Marleen, Tim, Etienne voor de foto's.