Sterzingen Driekoningen

Het eerste engagement waaruit de vormelingen konden kiezen was het sterzingen als 'Driekoniningen' in De Pinte op 4 januari.


Catechist en begeleider Donald stuurde ons en de deelnemers dit verslag:

Dag vormelingen/driekoningen, het was heel tof dat jullie hebben meegedaan met het driekoningen zingen. Jullie waren mooi verkleed en vol van enthousiasme. De foto’s spreken voor zich. Het weer was op het randje af, wat fijne motregen op het einde, maar al bij al goed. Jullie hebben jullie best gedaan, mooi gezongen, dankjewel gezegd en beleefd gebleven. Ook langs de weg zijn jullie voorzichtig geweest. Het was een plezier om jullie bezig te zien.
Vóór de start heb ik een briefing gehouden: het traject dat we zouden volgen, de driekoningen liederen die we konden zingen en aan welk goed doel jullie het ingezamelde geld wilden schenken. Ik had daarbij drie goede doelen in onze eigen gemeente voorgesteld en daaruit kozen jullie vrijwel unaniem voor het vrijwilligerswerk voor het Lokaal Opvanginitiatief voor vluchtelingen in Zevergem en De Pinte. Kan het nog treffender? Ook Maria en Jozef moesten met Jezus op de vlucht....
De opbrengst die jullie bij elkaar hebben gezongen, mag er zijn: maar liefst 181,62 euro! (naast de snoepjes, dat hoort er natuurlijk bij, en een nieuwe patroon met silicone lijm, altijd leuk voor een doe-het-zelver)
Ik mag de centjes, met nog een beetje erbij, aan onze pastor Sanne overhandigen, zij is namelijk zelf een van de vrijwilligers die mensen op de vlucht en op zoek naar een veilige opvang, ondersteunt in onze gemeente en parochie. Ik kreeg al een sms bedankje van Sanne.
Op het einde hebben we gezamenlijk ook nog een bezoekje gebracht aan de bewoners van het WZC Scheldevelde en 2 liedjes gezongen in de cafetaria.
Een traktatie voor iedereen van mijnentwege was op zijn plaats. Ik wil toch zeker ook de mama en papa van Kira bedanken dat zij met ons zijn meegegaan en mee een oogje in het zeil hebben gehouden. Emmy en Wouter, mede dank zij jullie is iedereen veilig terug naar huis kunnen keren.
Er was dit jaar dan wel geen driekoningen stoet in onze gemeente zoals de voorbije jaren, maar wij hebben toch de traditie een beetje voortgezet. En wie weet, misschien volgend jaar terug een echte stoet. Fingers crossed.
(Catechist Donald.)