Post voor mekaar = post voor u

Zoekveld

 

Berichten van hier

Hartelijk dank aan de organist die op OLH Hemelvaart zo mooi muziek speelde in de rustige kerk.
-MM

Als de mens in de voorbije decennia iets vergat, dan was het wellicht dat wij kwetsbaar zijn. Het vastgeroeste geloof in onze wetenschappelijke en technologische realisaties heeft ons in slaap gewiegd. Maar het coronavirus heeft ons nu goed wakker geschud. Wij die dachten alles in handen te hebben, moeten nu vechten tegen een onzichtbare vijand. We worden opnieuw met de voeten op de grond gezet. Wie had dit een jaar geleden durven voorspellen?
Voor onszelf biedt deze tijd gelegenheid om na te denken wat deze pandemie met onszelf doet. Zelfs als men het druk heeft, kan het toch een bezinningstijd zijn om te kijken waar het goed zit in ons spiritueel leven en waar er werk is aan de winkel.
Voor mijzelf is deze coronatijd in een zeker opzicht een genadevolle tijd: ik kan nu – door mij niet dagelijks te moeten verplaatsen naar de campus – meer tijd vrijmaken om een goed boek te lezen. En ook om wat te bidden: hierbij weet ik mij ondersteund door het rijke aanbod van vieringen of bezinningsprogramma’s op TV. Ik hoop dan ook dat dit liturgisch en bezinnend alternatief ook in het post-coronatijdperk zal blijven aangeboden worden.
Deze tijd biedt dus kansen, ware het niet dat deze crisis zoveel slachtoffers vraagt. De getuigenissen van patiënten die door het oog van de naald gekropen zijn, blijven op mijn netvlies gebrand. Evenals het werk van zorgverleners, die hun leven riskeren, en er soms het leven bij inlaten. Zij verdienen onze steun en ons gebed.
De mens is en blijft een nietig wezen, ondanks onze wetenschappelijke evoluties. Het coronavirus noopt ons nu tot nederigheid. Laten we vanuit onze kwetsbaarheid elkaar nabij blijven, en het beste van onszelf naar boven halen.
-P.K.

Op de dag dat het vormsel gepland was schrijft catechist Donald dit inspirerend mailtje aan de vormelingen:
"Beste vormelingen en beste ouders en families,Ik ben maar een simpele mens, niet hooggeleerd, zelfs niet als catechist. Maar wel onrustig en onzeker de laatste tijd. Jullie kunnen dat misschien wel herkennen ...Onrustig en onzeker omdat ik weinig contact met mijn vrienden en medecatechisten heb en we samen niks meer mogen doen. Onrustig en onzeker omdat ik niet kan doen wat ik anders zo graag doe, namelijk met andere mensen samen naar de eucharistie gaan op elke zondag en ook vandaag.
Vandaag had jullie dag van het vormsel moeten zijn, maar ene Covid 19 heeft daar een stokje voor gestoken.Toch kan je je laten vormen. Hoe dan wel? Gewoon, door voor elkaar te zorgen, door elkaar graag te zien, door goed te doen, met de kracht van de geest van jezus die met ons meegaat en met god die liefde is en onvoorwaardelijk van ieder van ons houdt.
En als we al eens van het pad afwijken of verloren lopen, onrustig en onzeker zijn, dan mogen we altijd terug keren, ons terug omkeren naar jezus en god, en niet vergeten maria. Dat is wat echt met het sacrament van het vormsel en het christelijk geloof te maken heeft, deze belofte, dat weten.
Ik wou jullie eigenlijk alleen maar een zalige hoogdag wensen vandaag!"
-Donald

In de kerken vind ik rust.
-anoniem

Er is gebondenheid diep vanbinnen, zonder mekaar te zien of te horen.
-Rh

Proficiat aan allen die dit deze dagen mogelijk maken.
-anoniem

Aan onze goede herder en zijn medewerkers. We missen u allen maar vertrouwen verder in gebed en blij weerzien.
-Lina

Vandaag is 'Vaelin' geboren, broertje voor Elena. Ons geluk is grenzeloos. Ongelooflijk dankbaar!
-anoniem

Gelukkig zijn begint met één klein gelukje per dag.
-Steven

Van nietsvermoedend moeder worden

naar onvermoeibaar moeder zijn.

’t Geheim van zoveel goede zorgen

ligt voor mij in God geborgen.

-anoniem

Dank dat ik in de kerk van de rust kan genieten.

-Rik

Uiteindelijk wordt alles goed, al zij het met een nieuwe, andere manier van samen-leven & vieren.
Hartelijk!

-E.

Joepie. Niemand besmet in WZC Scheldevelde dankzij de goede inspanning van het personeel.
Ik kom elke dag bij OL Vrouwke van altijddurende bijstand.
-anoniem

Dank voor de mooie muziek. De Lieve Vrouwkes hebben hun werk nu in de meimaand. We rekenen op hen...
-anoniem

“We houden afstand, maar we zijn bij jullie!” Vanuit die gedachte schrijft diaken Guido op 1 mei een brief aan de leden van Samana. Je kan die hier lezen.

Goedemorgen op 1 mei. Maandag hebben we de grot aan het kerkhof in Latem in orde gemaakt tegen de meimaand. Het Maria- en Bernadettebeeld is herschilderd. Aan ieder een deugddoende Meimaand. Vriendelijke groeten
.
-Paul en Magda

1 mei , even mijmeren – ja, want deze dag doet ons terugdenken aan zoveel mooie herinneringen. 
Jarenlang was deze dag één van de hoogdagen in onze parochies Latem en Deurle.
Samen met de jeugd (Kringwerking, later Jokri), KWB-leden, en vele andere parochianen , trokken we ( oms door weer en wind en kou), te voet, per fiets, met de auto naar de grot van O.L.Vrouw Lourdes te Oostakker voor een bezoek aan Maria. Samen vierden we daar eucharistie, alsook met de parochianen en medebedevaarders uit o.a. Nazareth en Eke, Astene en zelfs De Pinte. Een (h)echt samenzijn rond een altijd “sprekend thema” voor de meimaand, DE  “Mariamaand” -in ons bidden en zingen steeds meenemend de overledenen en zieken (en zij die er niet bij konden zijn) die ons nauw aan het hart liggen/lagen. Na een rondgang langs de verscheidene staties konden we afronden met een gezellige koffietafel waar kon bijgepraat worden en banden gesmeed werden. Gesterkt en overtuigd van dat “éénheidsgevoel” trok iedereen dan terug huiswaarts, om de meimaand , de “bloeimaand” , de “Mariamaand” in kleine(re) kring te beleven. Vandaag kan dit gebeuren jammer genoeg niet tijdens zo’n samenkomst gebeuren en gevierd worden ; doch mijn hoop is dat velen hieraan denken vanuit ‘hun kot’. Zo zijn we toch één in deze tijden.
Trouwens, de rust die we anders ook in Oostakker vonden kunnen de meesten onder ons terugvinden in eigen tuin of buurt, gezien de toch wel rustige tijd die we nu meemaken. 
Ik hoop dan ook dat jullie dit plekje kunnen vinden met die gedachte dat we (van op afstand) wel degelijk met mekaar verbonden zijn . Ga je op zoek ? Het ga jullie allen goed !

-Daan en Ann
 

Nu onze zoon zijn communie uitgesteld is zijn we hier een 'onze vader' komen opzeggen voor alle helden van vandaag.
-anoniem

Wat een zalige momenten van rust en schoonheid in de kerk. Steeds opnieuw.
-anoniem

Zonder aan de pijn van vele mensen voorbij te willen gaan zou ik toch voorzichtig willen zeggen dat ondanks de Corona-ellende er nu ook mooie dingen gebeuren. Of misschien zeg ik het beter zo. Corona heeft een donker gezicht maar hier en daar zijn er kleine sterretjes te vinden. Aan mensen die het nu heel moeilijk hebben wens ik zo'n sterretje toe. Liefs.

-Ilse
(dit is een fragment uit een langere brief die je hier kan lezen)

Waar de mens aan zijn grens is, daar komt God binnen...
-Gr Von Le Fort

Als we het over helden hebben, zijn er heel speciale mensen die vergeten worden: kinderen!
Ze moeten alles opgeven en accepteren wat we doen.: ze hebben geen school meer, geen spelletjes met vrienden, bezoek aan grootouders zijn verboden, het park is voorbij, ze zijn gestopt met boodschappen te doen met hun ouders, geen verjaardagsfeesten en vrienden, geen Pasen met de familie, geen activiteiten meer.
En dit alles zonder iets of bijna niets te zeggen, want ze weten "dat er buiten een ziekte is”. 

"Ik weet het, mama, het komt door het coronavirus." Daar wil ik alle kinderen voor bedanken!
 Het zijn onze grootste schatten.
-een kinderverzorgster

14 jaar geleden op Stille Zaterdag kwam onze eerste zoon op de wereld. Dankbaar hem in ons midden te mogen hebben. Vooral nu in deze moeilijke tijden staan we daar graag even bij stil.
-een dankbare moeder van Benjamin

Geslaagde sfeer in de kerk.
-anoniem

Lieve medegelovigen, wat mis ik jullie verschrikkelijk. Ik mis het samen bidden, zingen en vieren. De kracht van gemeenschap is nu nog zo duidelijk!
-Marianne

Samen geraken we er door !

-Griet Milh en familie

Warme groet aan elk van jullie. Hou jullie kloek en vermijd de corona-vloek.

-Frida & Daniel

‘Ik ben benieuwd naar de toekomst, want daar denk ik de rest van mijn leven door te brengen’.  (Charles Kettering  1876-1958)
-Gonda

“Pasen is onze horizon, waar de hemel de aarde raakt en waarnaar wij onderweg zijn. Pasen leert ons uitkijken naar dat land aan de overkant, de andere kant van pijn, lijden, rouw, verdriet en dood. Daar, aan die horizon komt alles samen: alles wat we geloven, hopen en liefhebben. Het zijn de kernwoorden van ons bestaan maar het zijn drie moeilijke woorden. De alledaagse gang der dingen maakt dat onze ontgoocheling vaak groter is dan onze hoop, onze vertwijfeling groter dan ons geloof en onze afgunst en eigendunk groter dan onze liefde. Maar op Pasen zien we hoe geloof, hoop en liefde, door de verrijzenis van Jezus, in al hun sterkte opnieuw doorbreken en van ons nieuwe mensen mensen.” (Wim Seynaeve)
-paaswens voor alle parochianen, van Daan&Ann

Voor ons is een zondag zonder mis, geen echte zondag. We missen ook de vele mensen en het 'babbeltje' na de mis op het kerkplein.

-Eliane en Walter

Zalig Pasen.

-Marcel

Zalige Pasen. Een vreemd gevoel in deze bizarre periode. Toch mooi aangekleed…

-Johan & Hilde



Laat de mooie en poëtische tekst in de kerk voor velen een troostend moment brengen in kommervolle tijden.

-Dirk

Eventjes in een betekenisvolle stilte mogen verpozen in de kerk. Zalig Paasfeest.

-anoniem

Ik wens jullie allemaal een Goede Week. Het idee om Pasen niet samen te kunnen vieren vind ik heel bevreemdend. Maar dit herinnerde mij eraan dat we eigenlijk élke zondag Pasen vieren. Het is voor mij nu dus uitkijken naar de eerstvolgende zondag dat we dit zullen kunnen doen.
-Laurence-Anne

“l’Homme, une passion inutile” -
ik weet niet wie het schreef maar in deze tijden van corona is het ooit, meer dan ooit, onwaar. Als je denkt aan de velen die het beste van zichzelf geven om anderen te helpen op gevaar van eigen gezondheid en leven. 
Nee, ons bestaan is niet nutteloos, als het dienstbaar is. 
Zoals Jezus voordeed op Witte Donderdag toen hij de voeten waste.

-LM

Willem schilderde alvast een Paasgraf met veel geel...
-Barbara (gemeenschapsverantwoordelijke van de Ark in Drongen)

Alle mensen van onze parochiegemeenschap wens ik de moed om deze dagen door te komen, 
wens ik de kracht om kleine positieve dingen te blijven zien,
wens ik het geloof om te voelen dat we er niet alleen voorstaan, 
wens ik de hoop om te blijven geloven dat dit voorbij gaat,
 wens ik de liefde van mensen om je heen (dichtbij of veraf) 
om je bij dit alles te helpen...

-Marleen F

We genieten van ons vogelhuisje. Veel (gevederde) bezoekers.
-Roger en Alix

We missen onze zondagse vieringen en het gevoel van verbondenheid met alle medeparochianen.
-Paul en Yolande

Als communie drager is het moeilijk om dat wij niet kunnen langskomen. Wie weet brengt PASEN een keer punt.
-Toon

Een zee van tijd komt plots vrij, een onbekende ervaring. Alles wat ik dacht te moeten doen, moest nu opeens niet meer, een zalig gevoel.
Benoît Standaert geeft ons op Kerknet enkele tips mee over hoe hij zijn leven als kluizenaar in stilte leidde. Hij haalt daarbij het mooie beeld aan van een woestijnvader die zei: ‘Kom naar de woestijn met je glas water waarin behoorlijk veel zand gevallen is. Stop met roeren in je glas! Licht komt binnen in je verhaal. Je ziet de korrels op de bodem van het glas. Door niets te doen komt er helderheid in je leven. Vertrouw daar op’.

-Chantal Devos

Er komt zóveel solidariteit op gang.... en zoveel aandacht voor mekaar en voor de eigen omgeving. Het 'plus' van het ‘min'!
Mie-Jef en Geert

Ik mis de viering en de mensen die er dan zijn. Tegelijk weet ik met grote zekerheid dat God alles in Zijn hand heeft en dat Hij in deze pandemie ons nabij is en draagt. We leven toe naar Pasen en dat is hoopvol, en overstijgt wat we nu meemaken! Hij leeft en overwon de duisternis, de dood. Geprezen is Zijn naam.  
Lieve groet en tot gauw.

-Marleen DS

Door die oude bron van geduld, verdraagzaamheid en liefde verbonden.
-Rhoda

Achter de wolken schijnt de zon.  Wat een rare paastijd...
Enkel een assekruisje, geen verzoeningsviering, geen palmzondag, geen passiezondag, geen witte donderdag, geen kruisweg. Wat zei mijn moeder weer: De mens wikt maar God schikt......
Toch zullen we Pasen vieren: Christus is verrezen. Zalig Pasen
-Roger en Suzanne

We maken elke dag een verfrissende wandeling door Gent en houden ons hierbij heel strikt aan ge-moogt-niet-te-dicht-komen afstand.
 We missen jullie toch een klein beetje veel, soms, een beetje vaak, af en toe wat veel (schommelt dagelijks en op verscheidene momenten van de dag).
In onze harten …
verbonden met jullie lieve mensen,
verbonden met die ons dierbaar zijn,
verbonden met die alleen zijn,
verbonden met die zorg dragen voor anderen,
verbonden met die thuiswerk & huiswerk moeten combineren,
verbonden met die met (soms te) veel in één kot moeten blijven,
...verbonden met én door die Ene!

Warme groeten.
-Lieve en Bartel

Een goede gezondheid voor iedereen en sterkte. Veel liefs.
-Cindy

Warme afstandsknuffels aan alle kerkvrienden.

-Philip

We tellen af. Het beste voor iedereen.
-Anoniem

Veel moed en sterkte aan alle gelovigen. Samen komen we er.
-Anoniem

Mis jullie en de zovele koorvrienden. Op zondag vind ik het moeilijk omdat het Wezenlijke ontbreekt. Maar ik doe dan mijn zondagse outfit aan! Wens jullie allen het allerbeste toe. Hartelijke groet.
-Lutgard

Het zal waarschijnlijk lang zijn voor we mekaar hier of daar eens kunnen ontmoeten. We doen verder samen ons best om deze donkere periode te overleven. Ons gebed kan ons hier misschien bij helpen. Groetjes en hou jullie sterk en goed.
-Julien en Annie en Steven

Een week van afzondering ontdekken we hoe we de gewone dagelijkse dingen die we zo  vanzelfsprekend  vinden, geweldig missen. Bij al die gebeurtenissen word je stil en voel je de echte machteloosheid. De berichten doen dan ook deugd en zijn een welkome ondersteuning. Hou u allen goed en gezond en geniet als het kan van de lente die zo langzaam verglijdt. Met hartelijke groeten.
-Suzanne

Zoals voor iedereen is deze situatie toch wel erg…. Daar de rusthuizen gesloten zijn kan ik Johan niet meer ontmoeten en/of bezoeken. We proberen er het beste van te maken. Veel groeten aan de medeparochianen. Aan allen goede moed en hou er de zon maar in!
-Rita Vermaerke

Een lied, een verhaal, een woord kan opwekken en verbinding bewerken. Dat is ook de kracht van het Woord.  Doorgaan, we blijven doorgaan met het Woord als steun en toekomstperspectief in deze tijd. Hartelijk.
-Guido en Magda

Het is een vreemde tijd  over alle grenzen heen, wereldwijd… en bemoediging kan voor vele mensen dat sprankeltje hoop geven.Iedereen lijkt op weg te zijn naar troost, naar hoop, naar zekerheid. 
Gelukkig : de lucht is hemelsblauw en bij deugddoende wandelingen valt het op dat de mensen elkaar veel meer begroeten dan vroeger of wuiven vanop grote afstand. Er wordt ook dapper getelefoneerd, mensen die we al maanden niet meer hebben gehoord geven nu teken van leven. Ja, van leven want jammer dat er al zovelen zijn die de strijd tegen het beest niet hebben gewonnen, anderen vechten er nog tegen, nog anderen mogen dankbaar zijn dat ze het gehaald hebben….
Gelukkig mogen we vertrouwen op Hierboven en op de kracht van de wetenschap, op de inzet van zovelen.
Conny blijft zich met 100% goesting en met handschoenen aan en masker op inzetten in het woonzorgcentrum. Ze mag er veel bemoediging en dankbaarheid ontvangen.
Ik wil zeggen: blijf gezond, geniet van de lente en misschien van een gedwongen iets rustiger tijd, tijd die misschien de kracht zal geven om ons allemaal een beetje te veranderen en  hoopvol uit te kijken naar een nieuwe wereld. Vele lentegroeten
- Conny en Janine

Verwonderlijk hoe Bernardus actueel kan geïnterpreteerd worden : 'De rijkste mens is diegene die verlangt, met zijn ene voet in het onvermogen maar zijn andere in dat verlangen'.
Goede moed aan alle medeparochianen om via alles wat ons aangeboden wordt en eigen inspiratie, deze stille periode betekenisvol en gezond te kunnen overbruggen.
-Marleen

Vrienden zijn als bomen.
Ze wachten tot je nog eens langs komt en zijn onverstoorbaar als je wegblijft.
Ook na maanden afwezigheid kan je de draad weer opnemen ,
Omdat ondertussen niets werd afgebroken.
Vrienden zijn als bomen
Op goede afstand van elkaar gepland.
Zo moeten ze elkaar niets betwisten, ze kennen ook geen afgunst
maar nodigen elkaar uit om hoger te groeien.
Vrienden zijn als bomen
en bomen  buigen niet maar ze wuiven.
-Mieke

Lieve, bezorgde vrienden.
Tweede ongewone zondag.
Kaars aangestoken en de eucharistie mee gevolgd op radio 1.
Laat ons verplicht thuisblijven een bron van vrede zijn en blijven zoals een avond op het strand bij een kalme zee.
We blijven positief denken:
-Er is nu tijd om in contact te komen met de stilte in onszelf.
-Tijd om ballast op te sporen en overboord te gooien, letterlijk en figuurlijk.
-Tijd om ons te herbronnen in de natuur.
-Tijd om ons te verrijken met lectuur.
-Tijd om te genieten van rustgevende muziek.
-Tijd om te bidden en te mediteren.
-Tijd om creatief contact te houden.
Verbonden groet ik allen  met vertrouwen in wat komen zal.        
‘In stilte gaan zitten, niets doen, de lente komt en het gras groeit helemaal vanzelf’.  (Oshio )
-Gonda

We mogen de moed niet verliezen.Ik voel nu meer dan ooit hoe allen mij nauw aan het hart liggen. Ik mis jullie, een dikke knuffel van mij en hou jullie allen gezond. Misschien tot binnenkort.
-Sabine

Laten we proberen sterk te blijven en steun te vinden bij elkaar, zij het dan via andere mogelijkheden. Een warme groet.
- Gerarda en Christian

Verbondenheid in onze gebeden en gedachten. Hou jullie goed, liefs.
-Esther

Dat deze periode vlug voorbij mag zijn zonder veel zorgen voor iedereen dat is mijn wens voor jullie allen. Hou de moed er in.
-Thérèse

Vandaag was het geen zondag zoals de andere. We zijn gaan wandelen en zijn ook de kerk binnengelopen. We waren er met Hem alleen. We hebben kaarsjes aangestoken. We lazen jullie mooie woorden over plannen die wegvallen, over hoop, kracht, vertrouwen enz. Dat geeft moed in deze tijd en maakte van deze dag toch nog een 'zondag'.  Zeer genegen,
-Chris en Gommaar

We moeten elkaar sterken, in ons gebed en kleine dingen. Voor iedereen het beste toegewenst. Laat de zon in ons hart ... ze schijnt toch voor iedereen. Moedige groetjes.
-Paul en Magda

Niet naar binnen kunnen in Scheldevelde is moeilijk. Ik ga kushandjes gooien naar Gertrude en zwaaien naar de bewoners aan de vensters. We hebben nu meer nood aan liefde en tederheid en hopen op een goede toekomst. Hoop doet leven. Heel veel liefs en tot binnenkort.
-Nora

Er zijn ineens zeeën van tijd, en gelukkig is er de hedendaagse communicatiemiddelen, om ons blijvend te verbinden. Dat aantal sms'en en whatsapp-berichtjes springt nu de pan uit, de witte lakens en het applaus symboliseren onze waardering voor allen die op post blijven en alles draaiend te houden. 
Het eerstvolgend bijeenkomen in de kerk wil ik niet missen, dat zal er één van vreugde en dankbaarheid zijn, en ook medeleven want sommigen onder ons zullen misschien getroffen worden… Ik kijk er al naar uit. Een tot hiertoe gezonde groet van een enthousiaste medeparochiaan,
-Magda

 

Berichten uit het buitenland

(uit Oostenrijk, 24 mei) Bij ons hier zijn de maatregelen soepeler geworden. We kunnen naar de kapper of de pedicure, de winkels zijn open, we kunnen op restaurant, maar moeten reserveren, en de scholen zijn terug open...en we kunnen naar de mis! Dit laatste is echt speciaal. We moeten ons aanmelden want de plaatsen zijn beperkt, we moeten de handen ontsmetten bij het binnenkomen, een masker dragen (ook de priester wanneer hij niet spreekt), zingen met een masker, enkel op de plaatsen zitten met een groen kenteken, te communie gaan met masker op en dan op een bepaalde tegel gaan staan om daar de hostie in de mond te steken. 
Alles een beetje vreemd maar we worden dit ook gewoon geloof ik.
De mensen uit de parochiegemeenschap terug zien na 8 of 9 weken had enorm deugd gedaan, en ik voel dat mensen zorg dragen voor elkaar.
Op school is ook alles opnieuw opgestart, en ook daar voelt het vreemd aan. Het is bijzonder rustig in de school, de kinderen lopen niet, hebben precies angst iets verkeerd te doen, houden afstand, zijn rustig stil. Halve klassen komen 2 of 3 dagen en de andere dagen de andere helft. In de namiddag blijven weinig kinderen in de opvang... Ik geloof dat de ouders ook angst hebben.
Het is wel bijzonder leuk al die mooie maskers te zien, en te ontdekken wie erachter zit, want dat is ook niet altijd eenvoudig.
Er is al het één en ander mogelijk wat sociale contacten betreft, maar ik voel dat mensen zeer voorzichtig zijn: elkaar ontmoeten als het in de tuin kan, zonder in huis te komen, afstand houden van elkaar... en ja, allen hopen dat het ‘normale’ (maar zeker ‘andere’) leven snel mogelijk wordt... 
Alle goeds daar in België. 

-zr. Nicole, missionaris in Oostenrijk

(uit Congo, 20 mei) Ik was vorige week in Lubumbashi. Veel maskers en overal voor de winkels handen wassen met chloorwater, maar geen social distancing. Hier terug ‘thuis lijkt alles normaal, maar we letten wel op: masker en dikwijls handen wassen. Voor hervatten hier van de erediensten vind ik dat ze geen algemene deconfinatie mogen doen ; alleen in de streken waar helemaal nog géén besmettingen zijn. Ze moeten hier geweldig opletten dat het niet ineens geweldig uitbarst. Het probleem is dat de mensen denken dat het allemaal maar uitgevonden is zolang ze geen grote groepen besmettingen zien...
Hier valt de Hoogdag van Hemelvaart op de 7de Paaszondag. Ik wens wel aan jullie een Zalige Hoogdag ! Groeten aan iedereen en een gebed voor elkaar !
-pater Frederik Verpoest, missionaris in Congo

(uit Congo, 11 mei) Met mij gaat het goed, maar er komen meer gevallen van covid-19 in Lubumbashi. Ik zou nochtans deze of volgende Week naar Lubumbashi moeten gaan om verschillende redenen. Dus opletten geblazen, voor mezelf en voor de anderen. Veel lieve groeten.
-pater Frederik Verpoest, missionaris in Congo

(uit Congo) Het gaat goed met ons, we doen ons best om niet ziek te worden en we blijven in ons kot. Er zijn hier 3 salesianen van Sakania toegekomen. Ze verveelden zich ginder: geen school, geen missen in de kerk...
We houden ons nuttig bezig, o.a. onderhoud van de auto’s. Verder ons cultureel en geestelijk peil hoog houden met allerlei dingen op te zoeken en de site van de Jezuïeten te bekijken, mooi aanbod. Ook bij de Dominicanen in Brussel, Kerknet, Taizé, Bisdom Gent, Kerk&Leven van A tot Z…
Weten nog niet tot wanneer we hier de maatregelen gaan moeten verder zetten, want tot nogtoe schijnen er eigenlijk heel weinig besmettingen te zijn in de meeste Afrikaanse landen.
We blijven verder bidden en dikwijls ons handen wassen! 
Eén in gebed.
-pater Frederik Verpoest, missionaris in Congo

(uit Oostenrijk) We hadden ons in het bijzonder de maanden maart, april en mei net iets anders voorgesteld. (…) Op 1 maart zijn Joviale en Marie-Claire bij ons in Rodaun (Wenen) aangekomen. Zuster Gabriele van onze gemeenschap hier had maanden gewerkt  aan de voorbereiding  van hun verblijf tijdens hun apostolaat. (…) Dan kwam het coronavirus. Alle scholen gesloten.  Alleen voor het hoogstnodige naar buiten.  "Blijf in uw kot" ook hier van toepassing. Maar "God schrijft recht langs kromme lijnen"… niet? Ja, dat geloven we. (…) In de school hebben ze gevraagd of we mondmaskers konden naaien en dat hebben we dan met veel plezier gedaan. 30 stuks in verschillende kleuren. (…) We hebben allen ervaren wat het is in deze situatie een dierbare te verliezen (…) We maken ons hart klaar om samen de goede week te vieren, Hosanna te zingen,  elkaar de voeten te wassen, samen te aanbidden, en op Pasen Alleluia te zingen. 
Het zal iets bijzonder worden, maar zeker even intens, hoewel ik denk dat vooral onze novicen de "massa mensen" zullen missen... Maar het is zo, en het is voor ieder nieuw, en we proberen er "samen"  iets goeds en iets bijzonder van te maken..
We wensen jullie langs deze een gezegende Paastijd.
Thuis, misschien alleen, maar door gebed met elkaar verbonden.
Het ga jullie goed, en blijf gezond.
-zr. Nicole, missionaris in Oostenrijk
->dit zijn fragmenten uit zuster Nicole haar brief. De volledige brief lees je hier.

(uit Colombia) Zoals de rest van de wereld  zitten we  hier ook   te  zitten, een verplichte  vakantie, maar  ook een gelegenheid om wat  dieper te denken.
Aan God gaat het goed als het aan de mens  goed gaat. Het  tegenovergestelde is ook  waar: God lijdt  mee in  elke mens.
 Christen zijn is een bewustzijn dat we goddelijk zijn.
Groetjes aan de bekenden. Het ga je goed.
-pater Jozef Vercraeye uit Colombia in een bericht aan Nora

(uit Congo) Ons bisdom heeft pas zondagochtend 22 maart richtlijnen gegeven die van kracht zijn in ons bisdom. Ook alle kerken dicht; maar hoe moeten wij de mensen verwittigen? Er is geen telefoon, geen internet, behalve op de missie, geen TV behalve een vier- of vijftal mensen die een schotelantenne hebben. Onze mensen zijn gewoon om samen te leven en altijd heel dicht bij elkaar te zijn; ze komen maar in huis om te gaan slapen. Het is héél moeilijk om ze dat uit te leggen.
Wij hebben via de commandant van de politie van drie andere christelijke gemeenschappen moeten verwittigen dat ze moesten opletten dat hun gelovigen niet besmet zouden geraken  door het virus. We hebben ze ook de richtlijnen laten zien die wij gekregen hebben. Maar zij hadden nog niets vernomen over het coronavirus. De mensen van mijn parochie heb ik voor een stuk kunnen inlichten omdat er bij toeval twee onderwijzers hun "subsidies" kwamen afhalen per fiets 90 km heen en 90 km terug.  Ik heb ze dan een brief kunnen meegeven dat de samenkomsten (ook voor het zondagsgebed) niet mogen doorgaan. Maar die brief gaan ze misschien pas later deze week krijgen in die verre dorpen.
Wat gedaan als er toch iemand besmet geraakt? Zij kunnen alleen afwachten en bidden. En tot overmaat van ramp, door de regen zijn al hun maniokvelden kapot; maniokwortels zijn verrot in de grond. Wij hebben nog een stock en we kunnen een tijdje voort. De staat komt hier niet tussenbeide om de plaatselijke "economie" te steunen.
Maar wij zijn geen sukkelaars hé. En onze mensen blijven altijd welgezind.
"Comment ça va?"
"Très bien Père!"
Ja, bid maar een beetje voor ons en voor onze mensen hier overal. Onze aanwezigheid hier is toch een aanmoediging voor onze mensen.
-Pater Frederik Verpoest, missionaris in Congo

 

Ingezonden proza en poëzie

Fietsen tussen Leie en Schelde
langs diepgroene weiden met frivole witte bermen
hielden we halt
bij vier kerken in rust
en ontmoetten er een
liefelijke en bezorgde moeder
badend in kaarslichtjes.
Ave Maria!
-Erik &Marleen (bijhorende beelden vind je hier)
 

(geschreven voor de mensen die alleen wonen)
Alleen thuis, isolement,
Ik vraag je of het went
Natuurlijk niet, het is miskend
Maar elke dag wat poëzie, een mooi gedicht
brengt een beetje emotie en licht
in de soms eenzame, duistere dagen
die naar wat aandacht vragen
Alle dagen denk ik aan de eenzame mensen
En wil ik hen het allerbeste toewensen
Een virtuele knuffel hier en daar
Van ganser harte, echt waar
We maken er het beste van
En helpen waar het kan
Probeer nu elke avond voor het slapen gaan te denken
Dat er toch nog mensen zijn die aandacht aan je schenken.
Hou goede moed
en het ga je verder goed.
-Greet Deplancke

Zoals een veldbloem overal
in beemd en bermen
honderdvoudige kleuren tovert,
zo krijgt de wereld
onverwachte charme
telkens iemand zomaar
met een glimlach
dienstbaar is.
-K.G.

Coronatijd - Niks doen tijd
Buiten zittend op een witte bank in de goudgele zon
Mijn ogen beschermd met een donkere bril
Mijn hoofd bedekt met een lichtblauwe hoed
Zie ik botten voorzichtig openspringen,
Ruik ik het groene gras en de kleurige bloemen,
Hoor ik schuifelende vogels en gonzende hommels,
Voel ik zachte wind die wolken doet dromen,
Smaak ik de zalige, warme lucht.

Ik zie, ruik, hoor, voel, smaak de stilte.
Mijn hoofd is vol van die rustige stilte.
Daar kiemen krullende kriebels.
Raar maar waar
Ik stroom over van energie.
Niksen verwarmt het hart.
Niksen brengt vruchten voort.
-Gonda

Al zit het leven raar ineen
we kunnen er van op aan
we zijn nooit echt alleen.
Deze woestijntijd komen we zeker door
met de mooie herinneringen van ervoor
en licht om naar uit te kijken.
Zo snel vergeten we daarna het gemis en de pijn
om in het paaslicht te vertoeven
en dan kunnen we weer de toekomst in
met volle moed en heel veel zin
om op een andere manier met elkaar te leven
waarin we vooral om elk-ander kunnen geven.
.....innig verbonden op afstand, lieve groet,
-Tim

Lente
Je maakt me blij,lieve krokus tussen de smeltende sneeuw.
Fleurig kleedje dat zich weerhoudt achter een warme jas.
Harde natuur die plots verandert in een hoopvolle boodschap.
Nieuwe liefde die de oude verjongt.
Terugkerend vogelgezang op een morgenrode vensterbank.
©Nikolaas Vanneste
-Lutgard

Ja, er is angst.
Ja, er is isolatie.
Ja, er is paniekaankoop.
Ja, er is ziekte.
Ja, er is zelfs dood.

Maar
Ze vertellen dat ze in Wuhan na zoveel jaren lawaai
weer de vogels kunnen horen zingen
Dat de lucht na een paar weken rust
niet langer dik met dampen is
maar helder en blauw.

Ze vertellen dat ze in de straten van Assisi
mensen horen zingen voor elkaar
en hun ramen openhouden
zodat degenen die alleen zijn
de geluiden van familie om hen heen kunnen horen.

Ze vertellen dat een hotel in het westen van Ierland
gratis maaltijden bieden en bezorgen aan huis.
En vandaag was een jonge vrouw die ik ken
bezig met het verspreiden van vliegers
met haar nummer door de buurt
zodat de ouderen iemand hebben
die ze kunnen bellen...

En kerken, synagogen, moskeeën en tempels
bereiden zich voor om mensen te verwelkomen
en onderdak te bieden aan daklozen, zieken
en vermoeiden.

Over de hele wereld vertragen en reflecteren mensen
Over de hele wereld kijken mensen op een nieuwe manier
naar hun buren, en over de hele wereld worden mensen
wakker met een nieuwe realiteit.
Hoe groot we echt zijn.
Op hoe weinig controle we echt hebben.
Over wat er echt toe doet.
Liefde en van elkaar houden.

Dus we bidden en we herinneren ons dat
Ja, er is angst
maar er hoeft geen haat te zijn.
Ja, er is isolatie
maar er hoeft geen eenzaamheid te zijn.
Ja, er is paniekaankoop
maar er hoeft geen gemeenheid te zijn.
Ja, er is ziekte
maar er hoeft geen ziekte van de ziel te zijn
Ja, er is zelfs dood
maar er kan altijd een wedergeboorte van liefde zijn.

Wees dus bewust van de keuzes
die je maakt om nu te leven.
Adem vandaag.
Luister achter de geluiden van je paniek
en hoor de vogels zingen weer!
De lucht klaart op!
De lente komt eraan!
En we zijn altijd omgeven door liefde!

Open de ramen van je ziel!
En hoewel je misschien niet
de lege straten aan kan raken:
Zing!
© Richard Hendrick (Brother Richard),
-Mieke

Het was begin 2020... 
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug, 
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart...
Het was Maart 2020... 
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto's stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch...Iedereen wist wat er aan de hand was
Maar de lente wist het niet 
En de bloemen bleven bloeien 
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug 
En de lucht werd roze en blauw 
Het werd later donker en 's ochtends kwam het licht vroeg door de ramen
Het was Maart 2020... 
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten 
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars 
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken 
Mensen moesten vanuit huis gaan werken 
Ondernemers kwamen in de problemen 
De meeste kinderen konden niet meer naar school 
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld...Iedereen wist het
Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar  haar jaarlijkse programma af 
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020 
Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten 
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging 
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk 
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg 
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was 
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk... 
Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!
En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit... 
En de weken duurden ineens veel langer... 
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen...
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held... 
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht...Iedereen wist wat er gebeurde
Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien 
De Magnolia stond in de knop 
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes
En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt 
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit 
Sommigen leerden een nieuwe taal 
Sommigen ontdekten kunst 
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug 
Anderen stopten met onwetend onderhandelen 
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin 
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen 
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken 
Iedereen wist ineens wat een 'vitaal beroep' was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit 
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen 
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg 
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen 
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden
Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen… 
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal
En de lente wist het niet, 
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer 
En er waren veel meer vogels
En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was 
En dat het virus had verloren! 
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op... 
Met tranen in de ogen... 
Zonder maskers  en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was 
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden 
En de mensen waren humaner geworden 
En ze hadden weer waarden en normen 
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan
En toen kwam de zomer.... 
Omdat de lente het niet wist 
En hij was er nog steeds 
Ondanks alles 
Ondanks het virus 
Ondanks de angst 
Ondanks de dood
Omdat de lente het niet wist, 
leerde iedereen 
de kracht van het leven…
©Susan Blanco (De Taalrecycler)
-pater Jozef